Rozdział 4

Najlepsza przyjaciółka.

Flirtująca ( no może nie zupełnie ) z twoim chłopakiem.

Przyznam, nie codzienny widok.

Przynajmniej dla mnie.

Oboje natychmiast podnieśli na mnie wzrok. Widziałam to lekkie

zakłopotanie w oczach Olivii.

-Daj spokój Alex, to tylko ... - zaczęła, lecz nie pozwoliłam jej skończyć.

-Wyjdź stąd - powiedziałam na raz stanowczo i spokojnie.

-Przecież nie zrobiłam nic złego - próbowała się usprawiedliwić.

-Startujesz do mojego chłopaka i mówisz, że to nic takiego ?! Myślałam, że jesteś

moją prawdziwą przyjaciółką i że mogę tobie zaufać.

-Przecież nią jestem - uśmiechnęła się nie pewnie.

-Idź już

-Do zobaczenia - rzuciła w moją stronę, jak gdyby nigdy nic się nie stało.

-Przepraszam - odezwał się w końcu Kieran, wstając z kanapy.

-Ty nie masz za co przepraszać, za to ona ma.

-Proszę cię, nie kłuć się z nią o takie głupoty, to jest twoja przyjaciółka - pogłaskał

mój policzek zewnętrzną stroną dłoni.

-To BYŁA moja przyjaciółka - zaakcentowałam słowo "była".

-To był tylko jeden niewinny incydent.

-Jeszcze jej bronisz - zapytałam z niedowierzaniem.

-Nie - odpowiedział szybko - ale wiesz, jaka ona jest.

-Co nie znaczy, że może flirtować z tobą. Ty jesteś tylko mój - wtuliłam się

w jego klatkę piersiową.

-Mam dla ciebie drinka, chcesz, czy go wypić - spytał, dobrze znając

moją odpowiedź.

Usiedliśmy i zaczęliśmy pić nasze drinki, rozmawiając przy tym. 

-Zatańczymy ? - przerwał chwilę ciszy Kieran.

-Nie mam ochoty.

-Proooooszę - zrobił minę słodkiego szczeniaczka, szczerze mówiąc wyglądał

naprawdę przekonująco, ale nie zamierzałam mu ulec.

-Kier, to na mnie nie działa - uśmiechnęłam się - jestem już 

zmęczona - wyznałam - pójdę spać, kochanie.

-Zwiniesz się z własnych urodzin ?

-Nikt nie zauważy - zrobiłam przerwę by rozejrzeć się po pomieszczeniu.

Większość osób cały czas tańczyła, inne piły alkohol po kontach, a

inne po prostu ze sobą rozmawiały - są za bardzo zajęci sobą - zaśmiałam się.

-W takim razie mogę posiedzieć z tobą na górze ? - spytał.

-Oczywiście - cmoknęłam go w policzek.

Rozdział 3

-Jest piękny - powiedziałam z zachwytem w głosie spoglądając na mój prezent.

Był to złoty łańcuszek z małą przywieszką - literką "K". Podeszłam do 

lustra i przyłożyłam naszyjnik do mojej szyi by zobaczyć jak

będzie na mnie wyglądał.

-Możesz ? - spytałam zmaterializowanego już obok mnie chłopaka, podając mu

oba końce łańcuszka. Chwycił je a ja uniosłam włosy, by mógł

go zapiąć. Po chwili łańcuszek wisiał już na mojej szyi, a ja przełożyłam

włosy na swoje lewe ramie.

-Dziękuję, kochanie.

-Nie ma za co, wyglądasz w nim cudownie - pochylił się w moją stronę i

ucałował moją szyję, na co ja lekko zachichotałam i obróciłam się

przodem do chłopaka.

-Wiem, ja we wszystkim wyglądam cudownie - zaśmiałam się.

Owinęłam ręce wokół jego szyi i skłoniłam, by trochę się przychylił po czym

przesunęłam swoje dłonie wyżej wplatając je w jego roztrzepane włosy.

Złączyłam nasze usta w długim pocałunku.

-Czemu to literka "K" ? - spytałam w przerwie pomiędzy pocałunkami - boisz

się, że o tobie zapomnę ? - uśmiechnęłam się szeroko, ukazując swoje zęby.

-Ostrożności nigdy nie za wiele - zaśmiał się - przynajmniej będziesz

o mnie cały czas pamiętać.

Chciałam jeszcze raz ucałować jego usta, ale gdy dzieliły nas już tylko

milimetry drzwi pokoju się otworzyły. Obróciliśmy szybko głowy w kierunku

jak się okazało Dean'a. Kieran spojrzał z wyrzutem na brata:

-Naucz ty się wreszcie pukać.

-Nie marudź. Wszyscy czekają na was na dole, a was nie ma.

-Już idziemy - pociągnęłam Kier'a w stronę drzwi.

Na dole wszyscy cały czas tańczyli, tym razem już do innej muzyki, której

nie kojarzyłam.

-Zatańczysz ? - podszedł do mnie Sean. Spojrzałam szybko na Kieran'a,

by dać mu znać, że niedługo do niego wrócę, ale Sean mi przerwał.

-Przecież Kier'uś się nie obrazi jak na chwilę cię porwę.

Uśmiechnęłam się do mojego chłopaka i odeszliśmy kawałek dalej

wśród tańczących par.

-Ile ty już wypiłeś ? - zaśmiałam się tańcząc tuż obok niego, do jakiejś

szybszej piosenki.

-Mmm... - zamyślił się - w sumie to sam już nie wiem.

Po trzech piosenkach przetańczonych z Sean'em poszłam w stronę

kanapy na której ostatnio go widziałam. Zdziwiłam się, gdy nie zobaczyłam go

tam samego tylko w towarzystwie Olivii. Dziewczyna wplotła swoje

palce we włosy chłopaka, który natychmiast odłożył je z powrotem

na jej kolana.

-Olivia ! - nie wytrzymałam swojej złości.

Rozdział 2

Impreza powoli się rozkręcała. Oczywiście chłopacy jak to oni musieli coś wykombinować.

Tym razem był to Ash i Robbie, którzy zaprosili jeszcze parę osób, w sumie

było ich całkiem sporo. Ale liczyło się tylko to, żeby nie było nudno, no i tak nie było.

Właśnie tańczyłam z Kierem do wcześniej wybranej przez niego płyty - "Take

me home" - One Direction. Kiedy zaczęła się druga, czy trzecia

piosenka "Little things" chciałam zwinąć się z parkietu, ale Kieran oczywiście mi na to

nie pozwolił, oplatając mnie swoimi ramionami. Rzuciłam mu gniewne

spojrzenie po czym się zaśmiałam i położyłam ręce na jego szyi.

Kiedy tylko piosenka się skończyła mój chłopak chwycił mnie za rękę i

pociągnął lekko w stronę schodów. Potulnie szłam za nim podśmiechując się

na samą myśl co mógłby wymyślić. Gdy byliśmy już na

górze otworzył drzwi swojego pokoju. Puściłam jego rękę, podeszłam

do łóżka i usiadłam na jego skraju. Kier zamknął drzwi co odcięło

nas od głośnej muzyki. Podszedł do szafy i coś z niej wyciągnął, chowając to za sobą.

Następnie podszedł bliżej mnie.

-Mogę się już dowiedzieć co tu robimy ? - spytałam zniecierpliwiona.

-Już, już - powiedział przewracając oczami, za co trzepnęłam go ręką w ramię. - Ej... , 

bo nie dostaniesz prezentu. - potarł swoją dużą dłonią ramię.

-Dobrze, będę już grzeczna - uśmiechnęłam się jak mała dziewczynka - To

teraz go dostanę ?

-Nie wiem, a ja dostanę buziaka ? - wyszczerzył swoje zęby w szerokim uśmiechu.

Podeszłam do niego bliżej, zarzuciłam ręce na jego szyi i przyciągnęłam do siebie,

by się lekko schylił, po czym zaczęłam go namiętnie całować.

Po chwili odsunęłam się lekko.

-A teraz zasłużyłam sobie na ten prezent ?

Chłopak pochylił się do mnie i szepnął mi do ucha:

-Chyba powinienem częściej kupować ci prezenty.

Uśmiechnęłam się do niego, a potem usiedliśmy na łóżku.

-Proszę, skarbie - podał mi małą torebeczkę - mam nadzieję, że ci się spodoba - dodał, gdy już

zabrałam prezent.


----------------------

Jeśli chcesz być informowany o nowych rozdziałach, napisz w komentarzu c: